Boeken volwassenen

De zee zien

De zee zien, De Fontein 2015

Kees van Duin kijkt op de vooravond van zijn zeventigste verjaardag terug op een noodlottig ongeval uit zijn jeugd in de jaren vijftig. Samen met zijn vriend Jan had hij afgesproken tegen een hoge schoorsteenpijp op te klimmen om te kijken of je vandaar de zee zou kunnen zien. Het werd Jan zijn dood. 

De zee zien is een verhaal van schuld en schaamte, van boetedoening en bevrijding.

De pers over De zee zien:

 (...) met De zee zien vestigt hij zijn naam voor de eeuwigheid. Wonderschoon, hoe de schrijver een vlekje uit de geschiedenis tot zoiets groots weet uit te werken (...) een verhaal (...) -verstild in de tijd- van ontluikende liefde, seksualiteit, schuld, boete, vrijheid en een groot geheim.' (Marjon Kok, Parool 19 november 2015)

Alles klopt aan dit verhaal over liefde, dood, schuld en schaamte. Meinderts (...) schets een schitterend beeld vol sprekende details van het leven in een kustdorp eind jaren vijftig (...) Je sluit Kees meteen in je hart, omdat hij zijn verhaal op zo'n zuivere toon doet. (...) Ook Kees' verliefdheid op Jans tweelingzus Marijke levert gloedvolle scenes. (...) De zee zien hoort tot het beste wat Meinderts heeft geschreven en verdient een groot (jong)volwassen publiek.' (Bas Maliepaard, Trouw 21 november 2015)

Het verhaal over Jan is boeiend van de eerste tot de laatste letter. Meinderts houdt het klein en ingetogen en peurt het niet psychologisch uit. (...) typische jongenshumor, de jaren 50-sfeer en de pijn van een onverwerkt deeltje van het verleden. Opgeteld bij de rake en pure schrijfstijl maakt het De zee zien tot een boek om te koesteren. (...) Een herinnering die meegedragen wordt en nog eens verteld móést worden. Dat heeft Meinderts briljant gedaan. (Jaap Friso, Jaapleest, november 2015) 

Ondanks het thema (....licht boek over vriendschap, vrijheid, dood, schuld en ook en vooral over eerste liefde. Jans tweelingzus Marijke zet Kees' hoofd en lichaam aan tot overkoken, en hoe mooi en sensitief zijn de passages die Meinderts hieraan gewijd heeft! Ook de dialogen tussen Jan en Kees strálen. DE ZEE ZIEN flonkert door zijn humor, door zijn compassie, door zijn enscenering en door zijn liefde en wordt daarmee een jeugdroman die alle leeftijdsgroepen verbindt. (Edward van de Vendel, Leestips, november 2015) 

De zee zien is een razend knap geschreven boek met een rijkdom aan beelden (...) Het verhaal zit stilistisch knap in elkaar. Ieder woord van Meinderts is zorgvuldig gekozen. De dialogen zijn prachtig, soms ontroerend, soms grappig. (Susan Venings op Kinderboekenpraatjes)   

Na Lang zal ze leven is De zee zien een prachtig geschreven centraal (...) De voorkant van het boek zal een grote glimlach ontlokken bij iedereen die De zee zien gelezen heeft en genoten heeft  van de meeslepende stijl (Rien Swart  in Allerhande, maar vooral literatuur).

De manier waarop Koos Meinderts het verhaal vertelt, is weergaloos. (...) Het maakt het boek een delicatesse die je met kleine hapjes opeet (Caroline Wisse-Weldam op de site van Liter)

Misschien wel het mooiste boek dat hij tot nu toe heeft geschreven.(...) Het motief van de schoorsteen komt steeds in het verhaal naar voren en zorgt voor een goed gedoseerde spanning, ook al weet de lezer vanuit de proloog al dat de klimpartij slecht afloopt voor Jan. Dat geldt ook voor het motief van de zee. (Toin Duijx, Friesch Dagblad 9 januari 2016)

(...) een heel mooi verhaal over vriendschap, liefde, volwassen worden en schuldgevoelens over. (...)knap hoe de schrijver met weinig woorden zoveel weet te vertellen. Het verhaal heb ik in één ruk uitgelezen, omdat het vroeg om gelezen te worden. (Conny Schelvis in Boekenbijlage)

Op alle terreinen excelleert Meinderts, of het nu gaat om de beschrijving van de psyche van de verliefde knaap of om de eenmalige, sombere tirade van Jan dat de wereld ‘er niet voor hem is’. Alles hangt met alles samen, dat voel je, maar hoe het einde van Jan precies te duiden is, blijft nét ongrijpbaar en onbegrijpelijk. Dat geeft deze magistrale jeugdroman een melancholische diepte en een menselijkheid die beklijft. (Thomas de Veen in NRC, 29 januari  2016)

Lang zal ze leven

Lang zal ze leven, De Fontein 2014

Op weg naar school ziet Eva een oude vrouw op het spoor staan, op het moment dat de slagbomen rinkelend naar beneden gaan. Ze bedenkt zich geen seconde en trekt de vrouw net op tijd weg voor een aanstormende trein. Met haar actie haalt Eva de krant en de tv. Nieuwsgierig naar wie ze heeft gered, gaat Eva op bezoek bij de vrouw. En dan ontdekt ze de schokkende waarheid.
Lang zal ze leven is het aangrijpende verhaal van de confrontatie tussen een meisje van zestien en een vrouw aan het eind van haar leven. Geschikt voor 13 jr. e.o.

Genomineerd voor De Kleine Cervantes, 2016

Vertaald in het Duits: Lang soll sie leben, Jungbrunnen, 2016, vertaald door Monika Götze 

Genomineerd voor Österreichischer Kinder- und Jugenbuchpreis 2017

De pers over Lang zal ze leven

Lang zal ze leven is een prachtig boek over het leven dat voor de een vol beloften is en voor de ander een verlangen naar de dood. Susan Venings, Kinderboekenpraatjes

Als je zo kunt schrijven, ontroeren en inspireren tot discussie, verdien je een lang en gelukkig schrijversleven. Slingers voor Koos Meinderts!  
Marjon Kok, GPD

(..) 
het boek is (…) vooral een sensitief portret van Ida geworden. Eva’s belevenissen (…) zijn onderhoudend en levensecht, maar staan teveel in dienst van Ida’s verhaal. Bas Maliepaard, Trouw 

(…) er wordt teveel uitgelegd en herhaald. Het resultaat is een wat rommelig geheel waarin de zeggingskracht deels verloren gaat. 
Jaap Friso, Jaapleest

De lezer reist mee door een mooi leven dat simpelweg voltooid is geraakt. Daarmee ontstaat een fijnzinnig geschreven overdenking voor de jongere generatie in deze vergrijzende samenleving.
  Boeken op school

Lang zal ze leven is een gevoelig en erg mooi boek over tegenstellingen: een fris leven vol beloften en het verlangen naar de dood. (…) Meinderts heeft het talent om veel te zeggen, met zorgvuldig gekozen woorden. (…) een absolute aanrader, die nog lang zal nazinderen…
Tanja Maes, Pluizer

De verteltoon is prettig, rustig, soms laconiek, soms wat ironisch. Hoewel het niet zo voor de hand ligt voor jonge lezers om zich te identificeren met een oude dame die dood wil, is dit een boek om te koesteren. 
Lidewij Wijnhoven, Vlabin-VBC

(…) een fijnzinnig geschreven overdenking voor de jongere generatie in deze vergrijzende samenleving. 
Gerben Pelgrom, NBD/Biblion

De pers over Lang soll sie leben:

Lang soll sie leben geht ein formales und ein moralisches Risiko ein. Erstaunlicherweise gleichen beide einander aus. Die vielen Zeitsprünge und Perspektivwechsel – selbst dem Zugführer folgt die Erzählung in Episoden – halten den Leser auf Distanz zur Geschichte und ihren Figuren. Eine Distanz, mit der auch jungen Lesern der Blick auf einen klar gefassten Todeswunsch zugemutet werden kann (Fridtjof Küchemann, FAZ 31-03-2017)  

Achter de duinen

Achter de duinen, De Harmonie 2000

Een bundeling van alle liedteksten voor volwassenen van Harrie Jekkers en Koos Meinderts, van Koos Werkeloos en Over de muur tot O, o Den Haag. Met een persoonlijk nawoord van Harrie Jekkers en een cd met vijf niet eerder uitgebrachte liedjes.

De Zingende Zwanehals

De Zingende Zwanehals, De Harmonie 1990

Vierde satirische roman van Harrie Jekkers en Koos Meinderts, over Siem Eikenstein, een Haagse loodgieter met een stem als een klok die per toeval wordt ontdekt en op het glibberige pad van de showbiz terecht komt. 

Kunst met peren

Kunst met peren, De Harmonie 1988

Eigentijdse zedenschets van Harrie Jekkers en Koos Meinderts over Maarten Bok, een werkloze dertiger die van plan is het onder de naam Maarten de Bock helemaal te gaan maken. Aaanvankelijk wil dat niet lukken, maar als zijn vriendin Saskia haar lichaam in de strijd gooit, keren zijn kansen.

De pers over Kunst met peren: Jekkers en Meinderts hebben gewoon plezierig zitten knutselen (...) Kunst met peren is ontwapenend, als je niet te moeilijk doet (De Standaard, 17 augustus 1989)

Tweede druk 1988

Uit de school geklapt

Uit de school geklapt, De Harmonie 1985

De Hugo de Grootscholengemeenschap voor Mavo en Leao, gezien door de ogen van conciërge Joop de Wit. Satirische roman van Harrie Jekkers en Koos Meinders over het middelbaar onderwijs.

De pers over Uit de school geklapt: (...) een waardige opvolger van Tejo (...) De kracht van Uit de school geklapt schuilt niet alleen in de heldere stijl en de ludiek geschetste situaties, maar ook in de herkenbaarheid. (Einhovens Dagblad, datum onbekend)
In het schetsen van hilariteit en hysterie en in het weergeven van absurde dialogen tonen zij zich ware meesters. Maar anders dan bij Tejo doen de hoofdfiguren je niets (Het Vrije Volk, 16 oktober 1985)

Verschenen in pocketeditie, Penta Basics, Bulkboek Amsterdam 1994
Bewerkt tot 12-delige comedyserie voor TV door Harrie Jekkers en Koos Meinderts onder gelijknamige titel. Regie Joost Ranzijn. Uitegzonden door de NCRV in 1993, herhaald in 1995.

Achtste druk, 1996