Schrijfblok

VERASSING Dit was de week (43)

waarin het Nederland van beneden de Grote Sloten zich massaal overgaf aan de jaarlijkse terugkerende verkleedpartij die carnaval heet. Ik ben er niet van. Eén keer heb ik, verkleed als degradatiespook, de polonaise gedanst op de carnavalsavond van mijn voetbalclub, de rooms-katholieke sportvereniging GDA, waarvan het eerste elftal dat seizoen stijf onderaan stond. Ik won met mijn vermomming de eerste prijs: een heel lot in de Staatsloterij. Na afloop van het hossen in de parochiezaal heb ik langdurig staan zoenen met een boerin, onder het afdakje van de zijingang van de Onze Lieve Vrouwe Tenhemelopnemingkerk.
Er viel geen geld op mijn staatslot en met de boerin is het ook niks geworden.

waarin ik tussen sluimer en slaap in gedachten een verhaal schreef, de eerste aflevering van wat een serie verhalen voor jonge kinderen moet gaan worden, waarin ene Arie bij de banketbakker een taart bestelt, waarop de bakker vraagt of het voor een verjaardag is. Dan schrijf ik er gefeliciteerd op.
Het is een verrassing, antwoordt Arie. Schrijf ik dat erop, zegt de bakker.
Thuisgekomen zet Arie de taartdoos op tafel.
Taart? zeggen zijn ouders, wie is er jarig dan?
Niemand zegt Arie. Het is een verrassing. Kijk maar, het staat erop.
Hij haalt de taart uit de doos en zijn ouders lezen:verassing.
Stom, zegt Aries vader, maar Aries moeder denkt te weten waarom de bakker het woord verrassing verkeerd heeft gespeld.
Zijn vrouw is onlangs overleden, zegt ze. Ze is gecremeerd.
Ik denk niet dat het een serie wordt.

Geef een reactie