Uit de as van Di Stefano

Ik was een late lezer. Als schoolkind speelde ik veel liever buiten, voetballen met mijn broertjes op het landje achter ons huis naast de psychiatrische kliniek, die wij kinderen politiek incorrect het gekkenhuis noemden. Daar woonden mensen die hun eigen kak opaten,  of  die dachten dat ze Napoleon waren.
Dat laatste was zo gek nog niet, als ik met mijn broertjes voetbalde was ik Di Stefano, de Argentijnse midvoor van Real Madrid, de Ronaldo van toen.
Na de lagere school ging ik naar de Ulo, een afkorting die stond voor Uitgebreid Lager Onderwijs, en las ik klassikaal  een enkel boek. Le petit gars du maquis voor Frans, The secret of the elms voor Engels en Anruf in der Nacht voor Duits. Ik herinner me niet voor Nederlands een boek gelezen te hebben. Zeker thuis niet, op school was ik Koos Meinderts, thuis nog altijd Di Stefano.
Op de Havo veranderde alles, we moesten lezen voor de lijst, voor velen de aanleiding om nooit meer een boek aan te raken, maar voor mij de start van mijn leescarrière, het begin ook van de langzame dood van Di Stefano en de wedergeboorte van Koos Meinderts, die van kunst ging houden, naar het theater ging en musea bezocht.
Ik las meer dan strikt noodzakelijk, zowel voor Nederlands als voor de vreemde talen. Ik ken nog altijd een strofe van The Rime of the ancient mariner van Coleridge uit mijn hoofd:

The fair breeze blew, the white foam flew
The furrow followed free
We were the first that ever burst
Into that silent sea
,

de beginregels van Todesfuge van Paul Celan:

Schwarze Milch der Frühe wir trinken sie abends
wir trinken sie mittags und morgens wir trinken sie nachts
wir trinken und trinken,

en ook de eerste strofe van Paul Verlaines herfstlied:

Les sanglots longs
des violons de l'automne
blessent mon coeur
d'une langueur monotone.

Ik ben nooit meer opgehouden met lezen en uit de as van Di Stafano is een schrijver herrezen. Inmiddels heb ik ruim vijftig kinderboeken geschreven. Als boetedoening voor al die boeken die ik als kind niet heb gelezen?

Column eerder verschenen op de inmiddels opgeheven site van Leesplein

Vorige schrijfblok:  Keppeltjes   |   Volgende schrijfblok:  Kinderboekenweek 2018: Pipi Langkous

Geef een reactie